EN 13501 Fire classification of construction products and building elements - is een Europese norm en bestaat uit zes delen:

• EN 13501-1 (Part 1): Classification using data from reaction to fire tests
• EN 13501-2 (Part 2): Classification using data from fire resistance tests, excluding ventilation services
• EN 13501-3 (Part 3): Classification using data from fire resistance tests on products and elements used in building service installations: fire resisting ducts and fire dampers
• EN 13501-4 (Part41): Classification using data from fire resistance tests on components of smoke control systems
• EN 13501-5 (Part 5): Classification using data from external fire exposure to roofs tests
• EN 13501-6 (Part 6): Classification using data from reaction to fire tests on power, control and communication cables

Deel 1 classificatie op grond van resultaten van beproeving van het brandgedrag. Het Euro-brandklassensysteem kent vier brandtesten om tot deze classificatie te komen:

• De kleine vlamtest (EN ISO 11925-2): hiermee wordt het begin van een brand gesimuleerd en wordt bepaald of een product gemakkelijk en snel ontbrandt. Meestal is dit de eerst uitgevoerde test en de reactie is bepalend of verdere proeven worden uitgevoerd.
• De Single Burning Item test (EN 13823). Deze test bepaalt onder andere de hitteafgifte, de vlamuitbreiding, de afgifte van gevaarlijke stoffen en de rookontwikkeling.
• De Calorische bom (EN ISO 1716): een proef om de maximale verbrandingswaarde van het product te bepalen.
• De Onbrandbaarheidsproef EN ISO 1182: een proef voor het vaststellen van de onbrandbaarheid van een product.

Hoofdklassen (A1 – F)

Rookontwikkeling (s1 – s3)

Brandende druppels (d0 – d2)

Voorbeeld: een product geclassificeerd als B-s1,d0 heeft een beperkte bijdrage aan brand, weinig rook en geen druppels.